Aktualności

(roz)brojenie sztuki: cykl dyskusji panelowych

2018-03-09
(roz)brojenie sztuki

 

(roz)brojenie sztuki: cykl dyskusji panelowych w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku

Organizator: Międzywydziałowy Instytut Nauk o Sztuce ASP
Miejsce: Baszta ASP w Gdańsku,
Targ Węglowy 6, I piętro
Terminy: 15 marca, 17 maja i 20 grudnia (czwartki, w godz. 18:00-20:00)

Kurator cyklu i moderator: dr Hubert Bilewicz

po co?

W nowym cyklu spotkań dyskusyjnych w ramach ZBROJOWNI SZTUKI chcemy pacyfistycznie ją rozbroić, a tak naprawdę poddać ją namysłowi akademickiemu i publicznej debacie. Sztuka aktualna bowiem nieźle broi, albo co najmniej nie jest grzeczna. Jest problematyczna i często prowokacyjna. W większym stopniu kwestionuje niż respektuje, bardziej dekonstruuje, niż utwierdza. Najczęściej jej odbiorowi towarzyszy dezorientacja oraz zmieszanie. Oskarża się ją o niezrozumiałość, zaś artystów o zarozumiałość. Trzeba się temu przyjrzeć bez uprzedzeń; zidentyfikować i rozbroić współczesne mechanizmy i strategie artystyczne; zdemaskować sztuczki, chwyty czy puste gesty, żeby tym bardziej ją zrozumieć i mocniej poczuć jej moc pokazywania nam świata. Nie chcemy jednak demobilizacji sztuki ani odebrania jej swoistej siły rażenia. Chcemy raczej obezwładnić mity i stereotypy jej dotyczące oraz wytrącić dyskurs o sztuce z rąk demagogów czy cyników, fundamentalistów czy zwykłych populistów. Dzisiejszy świat sztuki jest mozaikowo zróżnicowany, niesłychanie pluralistyczny, o dawno zamazanych granicach, coraz bardziej zacierających się bądź po prostu niejasnych kryteriach, przepełniony powszechną niepewnością oraz narastającą frustracją zarówno twórców, jak i odbiorców. Celem spotkań jest ujawnienie istotnych kwestii oraz postawienie kolejnych pytań. Jednoznacznych i wyczerpujących odpowiedzi oraz gotowych recept proszę się nie spodziewać!


o czym?

Czy sztuka rzeczywiście broi i wyrządza szkody? Czy z umownej swej natury jest raczej nieszkodliwa? Czy sztuka jest może przemocą symboliczną? Czy na pewno trzeba sztukę rozbrajać? Czy odzwierciedla współczesny świat? I czy widzowie przeglądają się w niej jak w lustrze? Czy może raczej uderza w odbiorców? Czy sztuka raczej diagnozuje czy także przewiduje bądź uprzedza? Czy należy się jej rzeczywiście bać?
Kwestią, o której rozmawialiśmy na pierwszym spotkaniu 30 marca 2017 r. była „bezbronność sztuki”. Czy sztuka realnie coś jeszcze może? Jaki społeczny skutek może wywołać? Czy zdana jest wyłącznie na gettoizację we współczesnym świecie sztuki i marginalizację we współczesnej rzeczywistości? Czy – wreszcie – jest użytecznym polem dla hochsztaplerów i łatwą pożywką demagogów lub chłopcem do bicia dla polityków? Czy bezbronność sztuki jest jej wadą, czy może paradoksalnie z bezbronności sztuki wynika właśnie jej siła?
26 października odbyło się spotkanie: „sztuka jako młot”, o mocy, perswazyjności i ekspresji sztuki; o dużej sile jej rażenia, niekoniecznie związanego z topornymi środkami; 30 listopada spotkanie: „sztuka jako lustro”, na którym zastanawialiśmy się co sztuka odzwierciedla; czy możemy przejrzeć się w niej jak w lustrze; jakiego rodzaju odbić dostarcza i co możemy uczynić, gdy zwierciadło jest zmętniałe bądź roztrzaskane?; 21 grudnia odbył się panel: „sztuka jako barometr”, podczas którego sprawdzaliśmy diagnostyczno-mierniczy potencjał sztuki. Pytaliśmy: Czy sztuka wskazuje stan ciśnienia w kulturze, czy raczej go podnosi (bądź obniża)? Czy sztuka coś antycypuje, coś zapowiada, a może nawet przepowiada?
15 marca 2018 r. zapraszamy na spotkanie: „Sztuka, która się wtrąca”. Interesuje nas nie tylko sprawczy wymiar sztuki, lecz również jej aktywistyczny potencjał. Porozmawiamy o sztuce, która ryzykując wtrącanie się w obszary codzienności, wytrąca jednocześnie z bezpiecznego stanu estetycznego i etycznego (samo)zadowolenia,   
Kolejne spotkanie pt. „Sztuka, która się opłaca” odbędzie się 17maja, zaś 20 grudnia panel: „Sztuka, która porusza”.

 

dla kogo?

Zapraszamy na spotkania zwłaszcza tych, którzy się sztuki obawiają; także tych, którzy jej nie pojmują bądź tych, którzy są już nią znudzeni. Nie lękajcie się! Spójrzmy na sztukę wspólnie (nie)uzbrojonymi oczami i słowami. Rozładujmy właśnie podczas dyskusji w Zbrojowni narosłe napięcie. Popatrzmy ze zrozumieniem i wyrozumiałością na rozliczne sztuczki sztuki, na jej ciągłe brojenie; a równocześnie zajmijmy się rozbrojeniem jej arsenału w akademicki, bezpieczny dla nas sposób, jednak bez straty dla potencjału sztuki.

 

w jaki sposób?

Po wstępnym zagajeniu moderatora, glos zabiorą zaproszone na każde ze spotkań osoby, których trwające około kwadransa wystąpienia staną się punktem wyjścia do dyskusji, następnie zaś do debaty z publicznością.

 

kto? 

30 marca w dyskusji pt. „Bezbronność sztuki?”  udział wzięli:
dr Hubert Bilewicz
dr Małgorzata Cackowska
dr hab. Jacek Dominiczak
dr Dorota Grubba-Thiede
dr Zbigniew Mańkowski
 

26 października 2017 r. w dyskusji pt. „Sztuka jako młot” udział wzięli:
dr Hubert Bilewicz 
dr hab. Jacek Dominiczak
dr Dorota Grubba-Thiede
dr Zbigniew Mańkowski
 

30 listopada 2017 r. w dyskusji pt. „Sztuka jako lustro” brali udział:
dr
Hubert Bilewicz
dr Małgorzata Cackowska
dr Zbigniew Mańkowski
 

21 grudnia 2017 r. w dyskusji pt. „Sztuka jako barometr” brali udział:
dr Hubert Bilewicz
dr hab. Bogna Łakomska
dr Zbigniew Mańkowski
Łukasz M. Sadowski|
dr Agnieszka Wołodźko
 

15 marca 2018 r. w dyskusji pt. „Sztuka, która się wtrąca” wezmą udział:
dr Hubert Bilewicz
dr Zbigniew Mańkowski
dr Dorota Nieznalska
dr Tomasz Siwiec
 

 

 

Hubert Bilewicz.jpg

dr Hubert Bilewicz, historyk sztuki, nauczyciel akademicki; adiunkt w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Gdańskiego oraz w Międzywydziałowym Instytucie Nauk o Sztuce ASP.

 

 

dr hab. Bogna Łakomska, w ASP w Gdańsku prowadzi jako adiunkt wykłady z historii sztuki i kultury, analizy dzieła sztuki, dziejów myśli o sztuce i  zajęcia seminaryjne. Od lat zajmuję się sztuką Dalekiego Wschodu. Opiekuje się  zbiorami azjatyckimi w Państwowym Muzeum Etnograficznym Warszawie i działa w ramach Polskiego Instytutu Studiów nad  Sztuką Świata. Jest również autorką dwóch książek: Miłośnicy „chińskości” w dawnej Polsce.  Od XVII do początków XIX w.  (2008) i  Kolekcjonerstwo w Chinach do XII w.  n.e.  (2015).

 

dr Agnieszka Wołodźko, pracuje jako artystka (zajmuje się malarstwem, fotografią, instalacją, pracami dźwiękowymi, akcjami, realizacją warsztatów artystycznych dla różnych grup społecznych i tworzeniem idei), kuratorka i autorka tekstów o sztuce, architekturze i urbanistyce współczesnej, problemach współczesnego miasta. 

 

Łukasz M. Sadowski, historyk sztuki, wykładowca (w latach 2010-2016 kierownik) Katedry Teorii i Historii Sztuki na łódzkiej ASP. Od 2012 Prezes Oddziału Łódzkiego Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Obecnie zajmuje się zagadnieniami relacji kulturowych między krajami Dalekiego Wschodu (Chiny, Japonia), a Europą i USA w XIX i XX wieku. 

 

 

Małgorzata Cackowska.bmp

dr Małgorzata Cackowska, pedagożka i nauczycielka akademicka; badaczka społeczno-kulturowych kontekstów edukacji; znawczyni książek obrazkowych dla dzieci; adiunktka w Instytucie Pedagogiki Uniwersytetu Gdańskiego.

 

 

Jacek Dominiczak.jpg

dr hab. Jacek Dominiczak, architekt i teoretyk architektury; autor i analityk teorii dialogiczności przestrzeni; prowadzi jako profesor autorską Pracownię Projektowania Wnętrz Miejskich w ASP w Gdańsku.

 

 

Dorota Grubba.jpg

dr Dorota Grubba-Thiede, historyczka sztuki, kuratorka wystaw; znawczyni polskiej rzeźby XX w.; zajmuje się interdyscyplinarnymi badaniami sztuki współczesnej; wykładowczyni w Międzywydziałowym Instytucie Nauk o Sztuce ASP.

 

 

Zbigniew Mańkowski.jpg

dr Zbigniew Mańkowski, literaturoznawca i historyk literatury; badacz krytyki artystycznej oraz związków literatury i sztuki; adiunkt w Międzywydziałowym Instytucie Nauk o Sztuce ASP.

 

 

Roman Sebastyański

Roman Sebastyański, urbanista; teoretycznie i praktycznie zajmuje się procesami rozwojowymi miast, w szczególności ich publicznym, partycypacyjnym  planowaniem; inicjator Kolonii Artystów w Stoczni Gdańskiej; kończy pisanie doktoratu na University of the West of Scotland.

 

 

Tomasz Siwiec

dr Tomasz Siwiec, etyk i historyk filozofii. Absolwent Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne; studia doktoranckie w zakresie filozofii) oraz Uniwersytetu Warszawskiego (Akademia „Artes Liberales”). W swojej pracy badawczej podejmuje zagadnienia z zakresu współczesnej etyki niemieckiej, estetyzacji moralności oraz etyki prawa karnego.

 

dr Dorota Nieznalska, artystka, absolwentka Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, gdzie uzyskała stopień doktora. W latach 2010-2017 wykładowczyni na tamtejszym Wydziale Rzeźby i Intermediów. Realizuje prace z zakresu rzeźby, instalacji, fotografii, wideo. W swoich wczesnych pracach wykorzystywała między innymi symbole religijne. Problem silnej tradycji katolickiej panującej w Polsce łączyła z męską dominacją w społeczeństwie. Poruszała także tematy tożsamości, seksualności oraz stereotypowych ról kobiet i mężczyzn. Obecnie interesują ją zagadnienia relacji społecznych i politycznych w kontekście przemocy. Realizuje projekty badawcze dotyczące miejsc pamięci, śladów pamięci/zapomnienia oraz historii.

(roz)brojenie sztuki: cykl dyskusji panelowych