Nowy program kierunku Architektura Przestrzeni Publicznych został zaprojektowany jako spójna ścieżka kształcenia łącząca projektowanie, sztukę, badania miejskie, nowe technologie i praktykę zawodową. Jego konstrukcja odpowiada na współczesne wyzwania związane z projektowaniem miejsc wspólnych: ulic, placów, parków, nabrzeży, podwórek, przestrzeni sąsiedzkich oraz działań artystycznych i społecznych realizowanych w mieście.
Program nie jest zbiorem niezależnych przedmiotów, lecz systemem powiązanych bloków. Każdy z nich rozwija inny obszar kompetencji, a razem tworzą pełny proces projektowy: od analizy miejsca, przez pracę koncepcyjną, eksperyment artystyczny, prototypowanie i komunikację wizualną, aż po przygotowanie do pracy zawodowej i realizację dyplomu.
Jak skonstruowany jest program?
Główną osią kształcenia jest Blok Projektowania Kierunkowego, w którym osoby
studiujące pracują nad projektami przestrzeni publicznych w różnych skalach — od lokalnych interwencji po złożone układy miejskie. Projekty realizowane są w odniesieniu do realnych problemów przestrzennych, społecznych i środowiskowych, często we współpracy z instytucjami, samorządami, organizacjami miejskimi i lokalnymi społecznościami.
Przez trzy semestry rozwijane są projekty o rosnącym stopniu złożoności:
Projektowanie Przestrzeni Publicznych I wprowadza w pracę nad rzeczywistym kontekstem miejsca. Nacisk położony jest na analizę przestrzenno-funkcjonalną, podstawy projektowania zieleni, dostępność, przepisy oraz formułowanie czytelnych rozwiązań przestrzennych.
Projektowanie Przestrzeni Publicznych II rozwija wymiar społeczny projektowania. Osoby studiujące uczą się prowadzenia konsultacji, mapowania potrzeb użytkowników rozpoznawania tożsamości miejsca i przekładania wyników badań społecznych na decyzje projektowe.
Projektowanie Przestrzeni Publicznych III otwiera pole projektowania spekulatywnego i eksperymentalnego. Projekt staje się tu narzędziem krytycznego myślenia o przyszłości miast, zmianach klimatycznych, relacjach społecznych i nowych formach życia publicznego.
Z pracowniami projektowymi powiązany jest cykl Teoria i metodyka pracy w przestrzeni publicznej. Dzięki temu projektowanie nie opiera się wyłącznie na intuicji, lecz na świadomych metodach analizy, badań terenowych, pracy z danymi, partycypacji społecznej oraz refleksji nad środowiskowym i materiałowym wymiarem projektu.
Laboratoria plastyczno-projektowe – przejdź do strony
Blok narzędzi projektowych i artystycznych – przejdź do strony
Teoria, kontekst i odpowiedzialność – przejdź do strony
Praktyka zawodowa – przejdź do strony
Warsztaty i praca zespołowa – przejdź do strony
Dyplom jako synteza programu – przejdź do strony
Efekt kształcenia – przejdź do strony
